میلاد مولود کعبه برهمه عاشقان ولایت مبارک

تنها خدا می داند در دلش چه می گذشت

کاشکی می توانست دلش را از سینه اش بیرون بیاورد

 و به همگان نشان دهد تا همه بدانند که او چقدر عاشق است...

یقین دارم که نخستین شاعر جهان ، پس از خواندن نخستین شعرش برای غارنشینان ، رنجی بسیار برده است.

می دانم که غارنشینان به او خندیده اند.

و می دانم که نخستین شاعر ، حاضر بوده تیر و کمان پوستینش را بدهد تا دیگران بدانند غروب خورشید با دل او چه کرده است.

درد عارفانه ایست درد ناشناخته ماندن.

همین درد است که هنر و هنرمند را می زاید.هنر برای هنر خوب است

اما خوب تر آن است که هنر چشمان کور دیگران را نیز بینا کند تا آن ها نیز شور و مستی دیدن زیبایی ها را بچشند .

هنر باید دنیای خیال مردمان را بزرگ تر و ژرف تر کند