برای آمادگی در برابر آن زمان ، اگر هر گز آن زمان فرا رسد

زمانی که من تو را خواهم دید به نقص ها و معایب من اخم و ترشرویی می کنی 

وقتی که عشق تو با مشورت به رسیدگی برده می شود و به آخرین حسابش رسیدگی می کند

در برابر آن زمان که تو چون بیگانه ای خواهی گذشت ، و با آن خورشید که چشم توست ، سلامی سرسری و زورکی به من خواهی کرد، و قتی که عشق از آن چیزی که بود تغییر کرده و برای سرگرانی مستقر و پا برجای تو بهانه و دلایلی پیدا کرده است

در برابر آن زمان در اینجا درون شناخت شایستگی خودم برای خود پناهگاهی می جویم و این دست من علیه خودم بلند می شود و شهادت می دهد تا دلایل قانونی را به طرفداری تو حمایت کند.

در رها کردن من بیچاره تو قدرت قوانین را در اختیار داری زیرا برای عشق نه می توانم سببی بیابم و نه هیچ دلیلی بیاورم.( چون در کار عشق چون و چرا نیست )