برای آمادگی در برابر آن زمان ، اگر هر گز آن زمان فرا رسد

زمانی که من تو را خواهم دید به نقص ها و معایب من اخم و ترشرویی می کنی 

وقتی که عشق تو با مشورت به رسیدگی برده می شود و به آخرین حسابش رسیدگی می کند

در برابر آن زمان که تو چون بیگانه ای خواهی گذشت ، و با آن خورشید که چشم توست ، سلامی سرسری و زورکی به من خواهی کرد، و قتی که عشق از آن چیزی که بود تغییر کرده و برای سرگرانی مستقر و پا برجای تو بهانه و دلایلی پیدا کرده است

در برابر آن زمان در اینجا درون شناخت شایستگی خودم برای خود پناهگاهی می جویم و این دست من علیه خودم بلند می شود و شهادت می دهد تا دلایل قانونی را به طرفداری تو حمایت کند.

در رها کردن من بیچاره تو قدرت قوانین را در اختیار داری زیرا برای عشق نه می توانم سببی بیابم و نه هیچ دلیلی بیاورم.( چون در کار عشق چون و چرا نیست )

همانطور که یک پدر فرتوت و فرسوده وقتی می بیند فرزند نیرومندش به امور جوانی می پردازد لذت می برد

من هم ، که از غم انگیز ترین و شدید ترین کینه و بدخواهی سرنوشت چلاق شده ام ، همه تسلی خاطرم را در راستی و ارزش تو می یابم

زیرا خواه ایمان، اخلاق، زیبایی، اصل و نسب،یا ثروت ، یا هوش، یا هر یک از اینها ، یا همه آنها یا بیشتر از آنها که بر بالا می نشیند (و همه را تو داری) به تو حق می دهند که تو بر مسند سلطنت در میان آنها جا و مقر گیری.

من عشقم را باین خزانه پربرکت پیوند می زنم.

پس من نه چلاقم ، و نه ناچیز و نه حقیرم، مادامیکه این سایه چنین سرمایه ای به من می بخشد که در وفور و فراوانی آن بی نیاز می شوم و با قسمت و جزئی از آنهمه جلال تو زندگی می کنم.

ببین آنچه از همه بهتر است ، آن بهترین را ، برای تو آرزو می کنم.

اگر این آرزو برآورده شود آنوقت من ده بار و ده برابر خوشوقت تر و خوشبخت تر می شوم. 

با ما در این روز سی روز صحبت نیکو داشت و به ما سودی بسیار ، سودی که از جهانیان سنگین تر و گرانمایه تر باشد رسانید و پس از سی روز ما را ترک گفت.

ما را وداع کرد و در آن هنگام که ماه مبارک رمضان را وداع می کردیم سخت اندوهناک و دلتنگ بودیم چنانکه گمان داشتیم عزیزترین کسان ما می خواهد ما را وداع کند.

بار فراقش بر ما سنگین بود و سفرش از دنیای ما ما را به کدورتی عمیق در افکند.همواره یاد او کنیم و حق او محترم می شماریم .

ما می گویم :

درود بر تو ای ماهی که بنام مقدس الهی نامبردار شده ای

درود بر تو ای ماه خدا ، ای ماه مسرت و ای عید سعید اولیای خدا.

                                                                                            برداشتی از صحیفه سجادیه